مراسله‌اى براى زعماى ايران چنين نوشت : « اينك در هر كشور اسلامى ، مردِ تواناىِ نيرومندِ شجاعِ متديّنى ، سكان كشتى ملك را در كف گرفته و آن را به‌سوى مقصد جلال و شكوه سوق مىدهد ، واقعاً وقتىكه چنين مطالب و تفاصيل خوبى راجع به برادران ايرانى خود مىشنويم و مشاهده مىكنيم كه رخوت ديرين را از سر برون نموده و حاضر شده‌اند براى ترقى وطن ، به هرگونه فداكارى قيام نمايند ، مسرت و خوشوقتى ما به وصف نمىگنجد . . . عنقريب . . . كنفرانسى از مسلمانان دنيا تشكيل خواهيم داد و براى اينكه حجاز مقدس ، سرچشمهء نور و تربيت اسلامى گردد و آخرين علايم و امارات نفوذ غيراسلامى از آن محو شود ، از جميع ممالك اسلامى دعوت خواهيم كرد كه نمايندگان مسؤول خود را براى حضور در آن گسيل دارند . . . ما مىخواهيم يك جمهورى اسلامى ، از حجازيان منتخبه با كمك و مساعدت و مشورت مؤتمر ( كنفرانس ) اسلاميه ، ادارهء امور داخلى عادى را بچرخاند . » « 1 »

--> ( 1 ) . فصلنامهء تاريخ روابط خارجى ، سال دوم ، شمارهء 9 ، صص 28 و 29 ، به نقل از مراسله 14 سپتامبر 1925 ، كميتهء مركزى خلافت موجود در اسناد وزارت امور خارجه .